پدر این واژه زیبا : a href="http://s30.aks98.com/">
باورش سخته. زمان برام متوقف شده از ۱۸ بهمن زمان دیگه جلو نرفته.
ساعت ۱۱ شب . برادرم زنگ میزنه و ازم میخواد گوشی را به شهریار بدم. میگم که خوابه اما اصرار داره صداش کنم. میترسم. میلرزم. وحشت همه وجودمو گرفته چند لحظه بعد شهریار رو رنگ باخته می بینم. میگم چی شده؟ مامانم؟ بابام؟ ............
وای چرا به دفتر کار بابام نمی رسیم ؟ همه میگن بابام حالش بد !!! اما اگر حالش بد پس چرا بیمارستان نیست؟ چرا باید تو محل کارش حاضر بشیم ؟ !!!
چند دقیقه بعد خودمو تو انبوه جمعیت و اورژانس و پلیس و ... میبینم و دیگه هیچی یادم نمیاد ..............
اونقدر از خدا گله دارم که زبانم قاصره ......
هر چقدر از خوبی بابای نازنینم بگم کمه. همیشه به پدرم نازیدم و همیشه بهش افتخار کردم. باز هم بهش مینازم و افتخار می کنم. فقط اینو مطمئنم که خدا هم تحمل موندن انسانهای خوب و بی آزار و خاص رو نداره.
قدرت تایپ کردن ندارم. روزگار برام به سختی میگذره . اونقدر سخت که برای همه کسانی که نوشته هامو میخونن آرزو میکنم هیچ وقت تجربه اش نکنن.
پدر من سالم بود . کاملا سالم و سرزنده. یک انسان آرام و صبور که لبخند زیباش چاشنی همیشگی چهره مهربانش بود. هیچ وقت و هیچ وقت و هیچ وقت در تمام زندگیش صدای بلندش رو نشنیدیم و نشنیدن . پدرم راه رفت و بذر عشق پاشید . عاشق بود و عاشقانه زندگی کرد. خدا دیگه تحمل نداشت ببینه قلب مهربونش باز هم بتپه و به اطرافیانش عشق بده. به ثانیه از حرکت نگه داشت و عزیز دلم پر کشید...
خسته ام خیلی خسته .............
از همینجا از همه دوستان نازنین و مهربانم که در این روزهای سخت همراهم بودند صمیمانه تشکر می کنم.
ماریلای نازنینم که از راه دور چندین و چند بار با من تماس گرفت و آزاده و ساناز مهربانم که صداشون به من آرامش داده. گلی عزیزم که تو وبلاگش هم منو شرمنده کرد .نوشین عزیز که بعد از خوندن نوشته اش نتونستم جلوی اشکمو بگیرم. ساره جونم که امروز با ذره ذره وجودم درکش می کنم و همه دوستان گل و مهربانی که برام پیغام تسلیت گذاشتند و تماس گرفتند و شرمنده ام کردند. همتونو دوست دارم و برای تک تکتون آرزوی سلامتی و طول عمر دارم.
منو پیوندهای روزانه نوشته های پیشین پیوندها طراح قالب
